طراحی یک تست ژنتیکی برای شناسایی زودهنگام خطر حمله قلبی

۲۰ مهر ۱۳۹۷ | نويسنده :


حق نشر عکسSCIENCE PHOTO LIBRARY

براساس یک مطالعه تازه افرادی که با خطر افزونتر حمله قلبی به دنیا می آیند را می توان با یک تست ژنتیکی که هزینه زیادی نخواهد داشت شناسایی کرد.

تست موسوم به “نمره خطر ژنومی” (جی آر اس) در بریتانیا حدود ۴۰ پوند هزینه خواهد داشت که به گفته محققان امکان همگانی کردن آن را پدید می آورد.

این مشکلات ژنتیکی می تواند توضیح دهد که چرا افراد ظاهرا سالم که نشانه هایی مثل کلسترول بالا در آنها دیده نمی شود دچار حمله قلبی می شوند.

کارشناسان می گویند که هنوز مطالعات بیشتری برای انجام تست ژنتیکی در عموم لازم است.

شناسایی زودهنگام خطر

به لحاظ نظری “جی آر اس” می تواند در هر سنی حتی نوزادی انجام شود چون دی ان ای که حاوی ژن هاست در طول زمان تغییر نمی کند.

این تست به جای جستجو برای یافتن یک ژن خاص موروثی، به دنبال الگویی از ژن های خطرزا می گردد.

محققان در این مطالعه می گویند که این تست را می توان با یک نمونه برداری ساده از بزاق دهان انجام داد.

آنها این تست را با تحلیل اطلاعات ژنتیکی ۵۰۰ هزار فرد ۴۰ تا ۶۹ ساله که در “بیوبانک بریتانیا” نگهداری می شود طراحی کردند. ۲۲ هزار نفر از این افراد دچار بیماری های قلبی و عروق بودند.

دکتر مایکل اینوی از دانشگاه کمبریج که نویسنده اصلی این گزارش است گفت تقریبا نیمی از موارد بیماری های قلبی و عروق (سی اچ دی) موروثی است و نیم دیگر ناشی از عادات و محیط زندگی است.

او می گوید دانشمندان تاکنون درباره ریشه ژنتیکی این مشکل چیز زیادی نمی دانستند.

بیماری های قلبی و عروقی علت عمده مرگ در جهان است به طوری که فقط در بریتانیا سالانه جان ۶۶ هزار نفر را می گیرد.

متخصصان می گویند این بیماری چند دهه پیش از ظهور علائم شروع می شود، به همین دلیل شناسایی افراد در معرض خطر می تواند به مداخله زودهنگام منجر شود.

این مطالعه با هدایت محققان از دانشگاه های کمبریج و لستر و موسسه قلب و دیابت بیکر در استرالیا انجام شد.

بخشی از منابع مالی مطالعه را موسسه قلب بریتانیا تامین کرده و نتایج آن در ژورنال کالج آمریکایی کاردیولوژی چاپ شده است.

بازنشر از bbc

ارسال شده در عمومي | نظرات (0)

داستان زندگی یک پزشک

۱ شهریور ۱۳۹۷ | نويسنده :

به مناسبت اول شهریور زادروز بوعلی سینا و روز پزشک

✍️به قلم: دکتر محمود برفه‌ای (رادیولوژیست)

پزشک، یک انسان است مثل سایر انسانها؛ و با تمام تعلقات مادی و معنوی، آرمانها، آرزوها و نیازها و با تمام نقاط ضعف و قوت انسانی.
بیشترین تماس و ارتباط او با افراد بیمار و ناتوان و مددجوی جامعه می‌باشد. او باید دردها و الام مردم را بشنود و ببیند و آنها را درمان کند، امید دهد و به چرخه عادی زندگی برگرداند. او باید آنقدر توانمند و با روحیه و امیدوار باشد که بتواند این وظیفه را به حد مطلوب و کافی انجام دهد.او بیش از هر فرد دیگری محرم اسرار مردم است.

معمولا یک پزشک شب هنگام دیرتر از سایرین میخوابد و صبح زودتر بیدار میشود، مطلبی را مطالعه میکند و در سر کار حاضر میشود و دیرتر از سایرین به خانه باز می‌گردد. در بسیاری اوقات شب و تعطیلات نیز آنکال و کشیک بیمارستان، درمانگاه، بخش اورژانس و یا اتاق عمل است

او همه را معاینه و بررسی می‌کند ولی خودش را فراموش می‌کند.

بر خلاف سایر اقشار و اصناف، تعرفه و حق ویزیت او را دولت تعیین می‌کند. حق اعتراض ندارد که هیچ، نیمی از مطالبات او را بیمه‌ها با یکسال تاخیر (زمانی که ارزش آن به نصف تقلیل یافته) و با کسورات فراوان به وی می‌پردازند.

سوبسیدهای درمانی دولت به مردم غالبا از کارکرد و جیب پزشک پرداخت میشود ولی مردم این را نمی‌دانند.

او دیرتر از هر شغل و حرفه دیگری به ثبات شغلی و حرفه‌ای می‌رسد.

حدود ۱۲-۱۳ سال تحصیلات آکادمی پزشکی و تخصصی و دوره‌های تکمیلی و حداقل ۴-۵ سال طرح و ضریب کاری باعث می‌شود او در حوالی ۴۰ سالگی به اصطلاح آزاد شود و بتواند برای خودش محل زندگی و طبابت انتخاب کند. البته به شرطی که مراجع مربوطه پروانه های لازم را برای او صادر کنند. او دیرتر از سایرین ازدواج می‌کند و تشکیل خانواده می‌دهد. احتمال تجرد دائمی نیز در آنها بیشتر است.

بر خلاف سایر اقشار مردم انتظار دارند یک پزشک خارج از محل طبابت، در میهمانی، کوچه و خیابان و …نیز به درد دل آنها گوش دهد و آنها را درمان کند.

مردم انتظار ندارند یک پزشک خسته یا بیمار شود، اعتراض یا شکایت کند یا حتی با صدای بلند صحبت کند.

یک پزشک کمتر از سایر تحصیل کردگان خوش مشرب و اجتماعی و فان بنظر می‌رسد. چون  مطالب و دروس سنگین و پر حجم ازسالها قبل از امتحان کنکور و دوران دانشجویی به بعد فرصت و حس و حال تفریح و لذت بردن از زندگی و تعاملات اجتماعی را از او گرفته است.

لباس و پوشاک و رفتار و هزینه‌های او بیش از سایر اقشار زیر نظر و قضاوت دیگران است. او نباید نسبت به هزینه هایش اعتراضی کند و در مقابل او نباید از  بقال و میوه فروش و کسبه محل و دوست و آشنا حق ویزیت دریافت کند.

او استفاده بهینه از اوقات فراغت کوتاه و پیک‌نیک‌های کم هزینه و جمعی و ساده را بلد نیست چون به دلیل مشغله کاری و ذهنی زیاد فرصت این کارها را نداشته.

ممکن است برای خانواده‌اش رفاه مناسب و خوبی فراهم کند ولی خودش کمترین بهره را از این رفاه می‌برد، زیرا وقت و فرصت آن را ندارد.

سبک زندگی یک پزشک طوری است که او کمترین استفاده را از دوران جوانی و نوجوانی خود می‌برد. بیشتر از هر حرفه دیگری مطالعه و کار می‌کند و کمترین تفریح و سرگرمی را دارد.

در زندگی پزشکان، کار و پرداختن به بیماران، اولویت بالاتری از همه امور دیگر حتی خانواده خودش دارد. به همین دلیل معمولا  ارتباط کمی با فرزندانش دارد و به وضعیت سلامتی خود بی‌توجه است.

به دلیل مشغله زیاد و خستگی معمولا نسبت به سایر تحصیلکردگان روابط اجتماعی  کمتری دارند و به همان نسبت نیز از دید اجتماعی، حقوقی و اقتصادی محدودتری برخوردارند که یک نقطه ضعف انها به حساب می‌آید.

پزشک نیز مانند دیگران به رفاه و استراحت و مراقبت پزشکی و…. نیاز دارد.

یک فرد برای آنکه پزشک شود و پزشک بماند هزینه سنگینی از عمر و جوانی وخانواده و تفریحات و حق و حقوق خود می‌پردازد.

حداقل جا دارد مردم و جامعه بدانند پزشک نیز یک انسان است.

با تمام تعلقات مادی و معنوی، آرمانها، آرزوها و نیازها و با تمام نقاط ضعف و قوت انسانی.

ارسال شده در عمومي | نظرات (0)

گره خوردن با خاطرات کودکی

۲۸ مرداد ۱۳۹۷ | نويسنده :

در حال نوشتن پرونده بیمار قبلی بودم که دیدم سر و صدا از اتاق آنژیوگرافی میاد. رفتم اونجا دیدم بیماری مشغول سر و کله زدن با پرسنل هست که من نمیخوام آنژیو بشم. یک آقایی با سن بالای ۴۰ سال دیابتیک و فشار خون بالا؛ که به تازگی سکته قلبی کرده بود. میرم بالای سرش و میگم:

من دکتر مصطفی بیات هستم و شروع به صحبت میکنم که شما باید آنژیو شوید.

ناگهان مرا نگاه میکند و میگوید:

مصطفی تویی؟ منم حمید.

یادته در مدرسه راهنمایی توحید در اراک چکار می کردیم؟ بعد از ظهرها تیله بازی، فوتبال و هفت سنگ و بعد می رفتیم با سر و صورت خاکی در منزل و مادرهایمان با روی خوش و خندان برایمان شربت درست می کردند.

در کوچه های کودکی در حال دویدن هستم که صدایی مرا از دوران کودکی خارج می کند. صدای پرستارمونه که میگه آقای دکتر مریض رو بخوابونیم؟

نیم ساعت بعد بیمار در اتاق آنژیو بود و رگش با استنت باز شده بود.

بعد از چند روز پسرش با صدایی کودکانه گفت:  عمو جون ممنون که بابام رو خوب کردی.

اونجا بود که فکر کردم علیرغم همه سختی های این رشته بهترین شغل دنیا رو دارم.
از خداوند ممنونم بخاطر انتخاب من برای کمک به مردم.

دکتر مصطفی بیات –  ۲۰ مرداد ۹۷

ارسال شده در عمومي | نظرات (0)

تفاوت ۱۰ سال آخر عمر

۲۸ مرداد ۱۳۹۷ | نويسنده :


تفاوت ۱۰ سال آخر عمر کسی که ورزش کرده و کسی که ورزش نکرده…!

این کلیپ  تاثیرگذار برای تشویق مردم کانادا به ورزش ساخته شده است

ارسال شده در عمومي | نظرات (0)

راهکارهای جدید در مورد کاربرد آسپیرین برای پیشگیری اولیه از بیماریهای قلبی

۲۸ مرداد ۱۳۹۷ | نويسنده :

۱٫کالج متخصصان قفسه سینه امریکا درسال ۲۰۱۲:

برای افراد ۵۰سال و بیشتر بدون بیماریهای قلبی عروقی علامتدار پیشنهاد میشود.

۲٫انجمن قلب امریکا درسال ۲۰۰۲:

در بیماران با خطر بیماری کرونری بالا به ویژه اگر خطر ۱۰ساله بیش از ۱۰درصد باشه ممکن است درنظر گرفته شود.دربیمارانی که خطر خونریزی گوارشی یا سکته مغزی هموراژیک درانها بالاست استفاده نمیشود.

۳٫انجمن قلب امریکا درسال ۲۰۱۱:

استفاده روتین به منظور پیشگیری از انفارکتوس میوکارد درزنان سالم زیر۶۵ سال توصیه نمیشود.درزنان ۶۵ سال وبیشتر درصورتی که فشارخون کنترل باشد ونفع حاصل از پیشگیری از سکته مغزی ایسکمیک وانفارکتوس میوکارد مهمتر از خطر خونریزی گوارشی یا سکته مغزی هموراژیک باشه میتواند مفید باشد.

۴٫انجمن قلب کانادا درسال ۲۰۱۱:

برای استفاده روتین توصیه نمیشود. ممکن است تنها درموارد خاصی که خطر بیماری قلبی عروقی بالا و خطر خونریزی پایین است به کار رود.

۵٫انجمن کاردیولوژی اروپا درسال ۲۰۱۲:

در بیمارانی که شواهد واضحی از بیماری قلبی عروقی یا بیماری عروق مغزی ندارند،توصیه نمیشود.

۶٫انجمن دیابت امریکا درسال ۲۰۱۳:

در مبتلایان به دیابت باخطر قلبی عروقی بالا ( خطر ده ساله بیش از ۱۰%؛ معمولا مردان بالای ۵۰سال یا زنان بالای ۶۰سال که یک یا چند عامل خطر قلبی عروقی دارند و در معرض خطر خونریزی نیستند) تجویز آسپیرین منطقی و معقول است.در مبتلایان به دیابت با خطر ۱۰ساله قلبی عروقی متوسط یا بیماران مسن تری که عامل خطر ندارند ودرمعرض خطر خونریزی نیستند ممکن است در نظر گرفته شود. در مبتلایان به دیابت با خطر ۱۰ساله قلبی عروقی پایین ( خطر ده ساله کمتر از ۵%، معمولا زیر ۵۰سال و زنان زیر ۶۰ سالی که عامل خطر دیگری برای بیماریهای قلبی عروقی ندارند) توصیه نمی شود.

✔️ نتیجه نهایی:

بر اساس شواهد موجود،سازمان غذا دارو امریکا، اخیرا یک راهنما منتشر کرده که از آسپیرین برای پیشگیری اولیه حمایت نمیکند و بیماران را نسبت به خطر خونریزی اگاه کرده است. به علاوه،راهکارهای جدید وهیات های اجماع در استفاده از آسپیرین، برای پیشگیری اولیه اتفاق نظر ندارند واین امر چالشی برای پزشکان شده است که درنهایت کدام بیمار سود میبرد.یک پیام در اغلب راهکارهای جدید واضح وروشن است:

استفاده روتین از آسپیرین برای پیشگیری اولیه از بیماریهای قلبی توصیه نمیشود. کارازمایی های درجریان ممکن است این معما را حل کنند.

ارسال شده در عمومي | نظرات (0)